Cmentarz Kozaki-Zazule, 2011 r. rząd VII

Rząd VII

  1. VII Malinowski Michał syn Szymona (Малиновський Михайло Сeменович) 05.05.1932- 29.03.1992, (z Kozaków), nagrobek z lastryka.

  2. VII Kozak Zenon (Козак Зеновій) 1934-1987, (z Kozaków), syn Grzegorza Kozaka i Anny Wydry, nagrobek z lastryka z tablicą z czarnego marmuru. Zenon Kozak – mąż Marii Sawras, córki Antoniego, która przygotowała dla siebie pochówek obok, w następnej kwaterze.

  3. VII Sawras Zenon syn Antoniego (Саврас Зеновій Антонович) 19.07.1939 – 30.11.2001, (z Kozaków), syn Antoniego Sawrasa i Tekli Mykietów (zob. rząd IX grób 24). Nagrobek z lastryka z tablicą z czarnego marmuru. Na tablicy wpisane dane żyjącej jeszcze siostry Zenona Sawrasa: Kozak Maria (Козак Марія Антонівна) 02.05.1936 -….(córka Antoniego Sawrasa i Tekli Mykietów, żona Zenona Kozaka pochowanego obok). Zenon Sawras jest jednym z trojga dzieci Antoniego i Tekli. Brat Jarosław (Sławomir), który jako jedyny z trójki rodzeństwa miał dzieci, jest pochowany w Łuce. Zenon, Maria i Jarosław byli wychowywani jedynie przez matkę, gdyż ich ojca – Antoniego w 1942 roku Niemcy zabrali na roboty do Rzeszy. Antoni próbował ich potem sprowadzić do Pyrzan, ale bez skutku. Zmarł samotnie w Polsce w 1981 roku, a jego dzieci, które chciały uczestniczyć w pogrzebie nie przepuszczono przez granicę.

  4. VII Seńko Michał syn Grzegorza (Сенько Михаїл Григорович) 1933-1984, (Kopanie), nagrobek z lastryka z żeliwną owalną tabliczką.

  5. VII Wahiła (Wagiła) Zofia córka Józefa (Вагіла Софія Йосіпівна) 1902-1979, (przesiedlony z Korytnik z Polski), nagrobek z lastryka z tablicą z czarnego marmuru oraz fotografią zmarłej w owalu.

  6. VII Duś Aleksander (Дусь Олексій) 1905-1979, (przesiedlony z Horyńca Zdrój z Polski),

    Duś Olena (Дусь Олена) 1905- 1977, (przesiedlona z Horyńca Zdrój z Polski).

    Nagrobek kamienny (?) otoczony metalowym płotkiem.

  7. VII Czyż Maria z domu Stojanowska (Чиж Марія) 1907-1967, (z Kozaków), na nagrobku podano błędną datę urodzin- Maria urodziła się 31.01.1908 roku w Trościańcu Małym. Córka Wojciecha Stojanowskiego i Paraskewii Ćwihun. W 1930 roku poślubiła wdowca po Zofii Pukowskiej Józefa Czyża (który też jest pochowany w tej kwaterze)

    Czyż Józef, (z Kozaków), ur. 9.11.1890 roku w Trościańcu Małym, syn Stefana Czyża i Katarzyny Naływajko, od 1930 roku mąż Marii Stojanowskiej.

    Nagrobek z piaskowca.

  8. VII NN, polski nagrobek z piaskowca z modlącą się Matką Boską na szczycie.

  9. VII NN, żelazny krzyż.

  10. VII Kozak Piotr (Козак Петро) 18.10.1969-11.07.1989, (z Amrozów), nagrobek z lastryko z tablicą z czarnego marmuru. Na tablicy portret zmarłego w mundurze (zginął w wojsku).

  11. VII NN, żelazny krzyż.

  12. VII NN, pomnik z piaskowca z płaskorzeźbą świętego trzymającego krzyż (św. Jan Nepomucen?) z Jezusem z palmą w dłoni na szczycie.

  13. VII NN, pomnik z piaskowca z płaskorzeźbą Michała Archanioła z mieczem. Zachowany fragment napisu: Tu spoczywa Michał (?)

  14. VII Zofia Wilk ż. (żyła) lat 65, um.1917, pomnik z piaskowca z Matką Boską na szczycie.

  15. VII NN, wąski postument z piaskowca z utrąconym krzyżem, z płaskorzeźbą liścia palmowego oraz popiersiem Matki Boskiej.

  16. VII Mykietów (Mykytiw) Onufry (Онуфрей Микитів) żył lat 54, zm. 1923, syn Teodora Mykietów i Katarzyny Polaczek. Miał siostrę Teklę, która wyszła za mąż za Piotra Wołyńca dając liczne potomstwo. Ich rodziny są rozsiane po całym świecie.

    Onufry ożenił się z Anną Tkaczuk (Tkaczyk) (która jest pochowana na Kozakach- rząd IX grób 24) i mieli czworo dzieci: Ksenię (ur. 1.02.1900 r. wyszła w 1919 roku za Jana Jurcana, jest pochowana w Białczu), Michała (ur. 1905, poślubił Zofię Czerniecką, jest pochowany w Pyrzanach), Teklę (ur. 1908, wyszła za Antoniego Sawrasa, jest pochowana na Kozakach- rząd IX grób 24), Marię (Marija Onufrowna ur. 1910 r., wyszła za Dmitrija Ułycznyja, jest pochowana w Łuce).

    Onufry, jak wszyscy miejscowi, służył w czasie I wojny światowej w wojsku austriackim. Zachowała się jego fotografia z kolegami z wojska. Uniformy wskazują na regiment piechoty. Wiek pokazanych osób, który nie wydaje się jednakowy, wskazuje na jednostkę Landwehry Cesarsko-Królewskiej. Widoczne odznaczenia dwóch żołnierzy (w tym Onufrego- dop. BM) są chyba medalami pamiątkowymi z roku 1898 (z okazji jubileuszu 50-lecia objęcia tronu), zwanymi również „Signum Memoriae”. Przemawia za tym jednoznacznie odpowiednia wstążka. (…)

    Nie można rozpoznać poszczególnej rangi, tak więc znowu należy przypuszczać, że w przypadku osób noszących medale chodzi o wysłużonych żołnierzy, którzy już przed I. wojną światową odbyli swoją aktywną służbę wojskową a podczas wojny ponownie zostali powołani (do służby).

    Onufry Mykietów prawdopodobnie służył w 35 Pułku Piechoty Landwehry. W 1919 roku w czasie polsko-ukraińskich walk o Lwów pułk ten walczył po stronie ukraińskiej. Jednakże mało prawdopodobne jest aby Onufry, uczestniczył w walkach o Lwów, gdyż większość żołnierzy cesarsko-królewskiej armii kierując się zdrowym rozsądkiem wcześniej opuściła jednostki udając się do domu.

    Onufry zmarł w 1923 roku i został pochowany na cmentarzu na Kozakach. Zachowany jest jego nagrobek. Ma utrącony w czasie wojny przez Niemców krzyż. Napis cyrylicą brzmi: Ту СП. Р Б Онофрей Микитiв ж 54 ум 1923.

  17. VII Pająg (Pająk) Anna żyła lat 27, zm.1921 (lub 1924), postument z piaskowca z płaskorzeźbą Matki Boskiej z małym Jezusem? Na szczycie figura modlącej się Matki Boskiej.

  18. VII NN, fragmenty nagrobka z piaskowca.

  19. VII Kłak Józef 1923-1929, ur. 9.02.1923, zm. 2.03.1929 na zapalenie płuc. Syn Rozalii Czernieckiej i Jana Kłaka, brat Marii Pańczyszyn.Nagrobek z piaskowca z płaskorzeźbą św. Józefa z lilią. Napisy na nagrobku są zatarte- kto jest tu pochowany udało się ustalić na podstawie starej fotografii (sprzed 1945 r.) ze zbiorów Marii Pańczyszyn na której jest ten i kolejny nagrobek. Nagrobek wykonał prawdopodobnie Szczepan Kłak – dziadek pochowanego Józefa.

  20. VII Kłak Jan 1895-1941, nagrobek z piaskowca z niezbyt udaną płaskorzeźbą matki Boskiej. Nagrobek ma utrącony krzyż, który stoi obok na ziemi. Napisy zatarte – zob. opis poprzedniego grobu. Jan Kłak od 24.10.1921 roku mąż Rozalii Czernieckiej, syn Stefana (Szczepana?) Kłaka i Katarzyny Stojanowskiej, ojciec Marii Pańczyszyn. Zmarł na zapalenie płuc 10.05.1941 roku. Nagrobek miał wykonać kamieniarz z Trościańca Małego, który wraz ze starszym bratem prowadził usługi kamieniarskie. Jednak w 1941 roku zabrano go do Niemiec na roboty. Nagrobek zrobił więc jego starszy brat, który nie miał zbyt dużego talentu w rzeźbieniu – stąd nieudana „zbyt gruba” płaskorzeźba Matki Boskiej.

  21. VII Baran Bogdan (Баран Богдан) 1931-197…(?), (przesiedlony z Korytnik z Polski), nagrobek pomalowany błękitną farbą. Mogiła usytuowana na osi północ-południe.

  22. VII NN, ledwo widoczna mogiła ziemna bez krzyża.